KID In Between powstał z pomysłu zaskakująco prostego: przenieść detal znany z tapicerstwa na mebel wykonany ze stali nierdzewnej. Weronika Kropidłowska i Mateusz Dobrowolski sięgnęli po kedrę, czyli obszyty tkaniną sznur stosowany tradycyjnie do wykańczania krawędzi poduszek i mebli tapicerowanych. W miękkim fotelu taki element podkreśla szew i kontur bryły. W KID In Between biegnie natomiast wzdłuż krawędzi stalowych płaszczyzn. Projektanci zachowali jej tekstylny charakter, zmieniając całkowicie materiał, któremu zwykle towarzyszy. To właśnie ten detal pozwala zrozumieć cały projekt.
Stolik został skonstruowany z giętych tafli stali nierdzewnej. Ich szerokie powierzchnie tworzą podstawę dla okrągłego blatu o średnicy 31 cm, pozostawiając pomiędzy sobą duże prześwity. Forma zmienia się wraz z punktem obserwacji. Patrząc z jednej strony, widzimy zwartą, niemal monolityczną bryłę; przesunięcie o kilka kroków odsłania jej otwartą konstrukcję. Satynowa stal reaguje przy tym na otoczenie, przejmując światło i barwy wnętrza bez lustrzanego odbicia.
Najwięcej dzieje się jednak na krawędziach. To miejsca, które w produkcji metalowego mebla zazwyczaj się szlifuje, poleruje i wizualnie neutralizuje. Please touch postępuje odwrotnie. Obwód każdej stalowej płaszczyzny zostaje podkreślony ręcznie wykańczaną tekstylną kedrą. Z bliska można odczytać jej splot, ornament i niewielkie różnice wynikające z manualnego wykonania. Gładka powierzchnia metalu kończy się więc miękką, wyraźnie materialną linią. Techniczny detal staje się najbardziej charakterystycznym elementem stolika. Każdy egzemplarz może przy tym nieznacznie różnić się wykończeniem właśnie ze względu na ręczne wykonanie kedry.
Ten zabieg ma w KID In Between większe znaczenie niż samo zestawienie dwóch kontrastujących materiałów. Kedra należy do długiej tradycji rzemiosła tapicerskiego i zwykle pozostaje podporządkowana miękkiej konstrukcji mebla. please touch zachowuje jej funkcję obrysowywania formy, ale pozbawia ją pierwotnego otoczenia. Poduszka znika, zostaje sam kontur. W jego wnętrzu pojawia się stal. Projekt jest współczesny właśnie dlatego, że nie imituje dawnego rzemiosła. Wykorzystuje konkretną wiedzę zaczerpniętą z jego warsztatu i znajduje dla niej inne zastosowanie.
KID In Between należy do szerszej kolekcji In Between, obejmującej również lustro stołowe i lampę. Poszczególne obiekty łączy ta sama metoda: precyzyjnie uformowana stal zostaje wykończona tekstylną kedrą, która przejmuje rolę wizualnego konturu. W lampie pojawia się dodatkowo ornamentowe szkło. Dzięki powtarzaniu jednego rozwiązania w przedmiotach o różnych funkcjach In Between można czytać jako konsekwentne studium detalu, a nie serię mebli połączonych jedynie podobną estetyką.
W czerwcu 2026 roku kolekcja In Between została zaprezentowana w Kopenhadze podczas 3daysofdesign, jednego z najważniejszych współczesnych wydarzeń poświęconych wzornictwu. please touch uczestniczyło w wystawie Honest Craftsmanship: The Impact of Polish Heartbeat w Dehn Mansion, poświęconej współczesnemu polskiemu projektowaniu i rzemiosłu. Prezentacja umieszczała pracę studia w szerszej opowieści o projektantach, dla których materiał, technika wykonania i wiedza warsztatowa pozostają integralną częścią projektu.
Przy średnicy blatu wynoszącej 31 cm KID In Between pozostaje rzeczywistym stolikiem pomocniczym. Może stanąć przy sofie lub fotelu, służyć jako podstawa dla lampy, książki albo ceramiki. Niewielki format ma tu dodatkową zaletę: pozwala oglądać obiekt z bliska. Dopiero wtedy w pełni czytelne stają się satynowa powierzchnia stali, przebieg tekstylnego obramowania i sposób, w jaki kedra przechodzi przez kolejne załamania konstrukcji. Funkcja stolika jest prosta. Sposób, w jaki został wykonany, zdecydowanie prosty już nie jest.
Oferta obejmuje bezpieczny transport międzynarodowy. Na terenie Polski, Niemiec, Francji, Słowacji, Czech oraz Austrii dostępna jest również usługa „white glove delivery”, obejmująca wniesienie oraz instalację obiektu wewnątrz budynku. W przypadku dostaw do pozostałych lokalizacji prosimy o bezpośredni kontakt z działem obsługi klienta pod adresem hello@maybel.pl w celu ustalenia indywidualnych warunków oraz wyceny transportu.
O TWÓRCACH
please touch to wrocławskie studio projektowe założone przez Weronikę Kropidłowską i Mateusza Dobrowolskiego, architektów tworzących meble, oświetlenie i obiekty na styku projektowania oraz współczesnego rzemiosła. Ich praktyka wyrasta z uważnego podejścia do materiału i sposobu jego obróbki. Drewno, stal, szkło czy tkanina nie są dla nich neutralnym tworzywem służącym do realizacji wcześniej wymyślonej formy. Właściwości każdego z tych materiałów wpływają na konstrukcję przedmiotu, jego powierzchnię, ciężar i sposób, w jaki odbiera się go z bliska.
Kropidłowska i Dobrowolski chętnie wykorzystują rozwiązania zaczerpnięte z tradycyjnych warsztatów, ale przenoszą je poza ich zwyczajowe zastosowania. Interesują ich techniki stolarskie, tapicerskie i szklarskie, ręczne wykańczanie powierzchni oraz detale konstrukcyjne, które w produkcji przemysłowej najczęściej zostają podporządkowane powtarzalności. W ich projektach taki detal może stać się punktem wyjścia dla całego obiektu. Ważna pozostaje przy tym czytelność wykonania. Ślad narzędzia, sposób połączenia elementów czy niewielka różnica pomiędzy ręcznie wykonanymi egzemplarzami należą do przedmiotu, ponieważ mówią o procesie jego powstawania.
Studio rozwija własny język projektowy bez przywiązywania się do jednego materiału lub rozpoznawalnego formalnego gestu. Poszczególne realizacje mogą być surowe, dekoracyjne, zwarte albo niemal graficzne, jednak łączy je zainteresowanie fizycznością przedmiotu. Powierzchnia ma znaczenie równie duże jak sylwetka. Metal może pozostać chłodny i techniczny, szkło eksponować swoją transparentność i ornament, drewno zachowywać widoczny rysunek, a tekstylia ujawniać splot i miękkość. Nazwa please touch trafnie opisuje tę część ich praktyki: przedmiot ma być oglądany z bliska, dotykany i używany, ponieważ dopiero wtedy można w pełni odczytać jego materiał.
Istotne miejsce w pracy studia zajmuje również skala produkcji. please touch tworzy krótkie serie oraz obiekty wykonywane na zamówienie, zachowując bezpośrednią kontrolę nad wykonaniem i wykończeniem. Taki model pozwala traktować rzemiosło jako część procesu projektowego, a nie etap następujący po zakończeniu pracy projektanta. Forma może zmieniać się pod wpływem właściwości materiału, możliwości warsztatu czy rozwiązania odkrytego już podczas wykonywania prototypu.
Prace please touch były prezentowane w Polsce i za granicą. W 2026 roku studio znalazło się w programie 3daysofdesign w Kopenhadze, podczas wystawy Honest Craftsmanship: The Impact of Polish Heartbeat w historycznym Dehn Mansion, poświęconej współczesnemu polskiemu projektowaniu i rzemiosłu. Obecność studia w tej selekcji wpisuje jego praktykę w szersze zjawisko współczesnego europejskiego designu, w którym ponownie rośnie znaczenie lokalnego wykonania, wiedzy warsztatowej oraz krótkich serii.
Twórczość Weroniki Kropidłowskiej i Mateusza Dobrowolskiego można sytuować w obszarze współczesnego collectible design, jednak jej wartość nie wynika z samej kolekcjonerskiej skali produkcji. Podstawą pozostaje sposób myślenia o przedmiocie: jego konstrukcji, materiale, wykonaniu i doświadczeniu użytkownika. please touch tworzy rzeczy, których charakter ujawnia się stopniowo. Z dalszej perspektywy działa forma, z bliska zaczynają być widoczne powierzchnie, połączenia i ślady pracy. To właśnie w tej skali można najlepiej zobaczyć, jak wiele decyzji projektowych mieści się w pozornie prostym przedmiocie.
C28
