♦ Przed złożeniem zamówienia, prosimy o kontakt w celu uzyskania dokładnych informacji dotyczących dostępności oraz przewidywanego terminu realizacji [hello@maybel.pl].
Widoczny w ofercie obiekt pochodzi z Polski.
Punktem wyjścia dla obiektu Kompozycja I jest polska komoda z lat 50., a więc z okresu szczególnie interesującego w historii rodzimego wzornictwa, kiedy powojenne meblarstwo coraz wyraźniej odchodziło od ciężkich form na rzecz prostszych brył, lżejszych proporcji i wyposażenia odpowiadającego nowemu sposobowi organizowania przestrzeni mieszkalnej. To właśnie w latach 50. zaczęło kształtować się w Polsce środowisko projektantów, które w kolejnej dekadzie stworzyło jedne z najciekawszych przykładów rodzimego modernizmu.
Choć nazwisko projektanta tej komody pozostaje nieznane, sam mebel należy do materialnego świata tamtej epoki i zachowuje cechy charakterystyczne dla zmieniającego się wówczas sposobu myślenia o wyposażeniu wnętrza.
Jej forma jest powściągliwa, oparta na prostopadłościennym korpusie, smukłych nogach, oszczędnym podziale frontu i fornirze orzechowym, którego dekoracyjność wynika przede wszystkim z naturalnego koloru oraz rysunku drewna. Jakość pierwotnego projektu nie potrzebuje dodatkowego ornamentu, ponieważ opiera się na proporcjach, materiale i klarownej konstrukcji, co jednocześnie pozwala potraktować historyczny mebel jako podstawę współczesnej pracy bez konieczności zmieniania jego bryły.
W Kompozycja I najważniejsza ingerencja odbywa się na froncie, gdzie regularność konstrukcji zostaje wykorzystana jako rama dla rozbudowanej kompozycji malarskiej. Duże czarne i białe pola, koła, półkola oraz fragmenty okręgów zostały rozmieszczone na powierzchni drzwi w taki sposób, że część figur zamyka się w obrębie poszczególnych płaszczyzn, podczas gdy inne są przecinane przez ich krawędzie. Zachowane partie orzechowego forniru uczestniczą w tej kompozycji na równych prawach z czernią i bielą, dlatego drewno nie zostaje zakryte ani sprowadzone do roli neutralnego tła.
Istotna jest również skala malatury, ponieważ zastosowane figury są duże w stosunku do powierzchni mebla i nie funkcjonują jak tradycyjny ornament. Zamiast drobnego wzoru powtarzanego na froncie pojawia się jedna kompozycja rozpisana na całą jego szerokość, której granice wyznacza sama architektura komody. Podziały wynikające z konstrukcji drzwi stają się częścią obrazu, a geometryczne formy są podporządkowane wymiarom i proporcjom konkretnego mebla.
Malatura nie próbuje przy tym odtwarzać dekoracji z lat 50. ani sugerować, że mogła należeć do pierwotnego projektu. Jej współczesny charakter pozostaje czytelny, podczas gdy konstrukcja, drewno i proporcje nadal należą do historycznego obiektu. W jednej realizacji zachowane zostają więc dwie warstwy pochodzące z różnych momentów: polskie powojenne rzemiosło meblarskie oraz współczesna praktyka artystyczna, która wykorzystuje istniejący przedmiot zamiast zastępować go nowym.
Takie podejście odróżnia tę realizację zarówno od klasycznie rozumianej renowacji, której celem byłoby możliwie wierne przywrócenie dawnego wyglądu, jak i od dekoracyjnej przeróbki mebla vintage. Zachowana konstrukcja, fornir i proporcje pozostają świadectwem czasu, w którym komoda powstała, natomiast współczesna interwencja nie udaje historycznej i nie zaciera różnicy pomiędzy tym, co zastane, a tym, co zostało dodane później.
Kompozycja I może być więc odczytywana jednocześnie jako użytkowy mebel vintage, przykład rzemiosła oraz obiekt poddany autorskiej interwencji artystycznej. Komoda nie traci swojej pierwotnej funkcji, jednak sposób opracowania frontu sprawia, że staje się również dużą kompozycją malarską, której skala została wyznaczona przez architekturę istniejącego mebla.
Kompozycja I tworzy parę z bliźniaczą Kompozycja II, opartą na tej samej formie, proporcjach i materiale, lecz opracowaną za pomocą odmiennej kompozycji malarskiej. Obie komody mogą funkcjonować niezależnie, jednak zestawione razem pełniej ujawniają zasadę całej serii, w której powtarzalność historycznej bryły staje się punktem wyjścia dla dwóch różnych rozwiązań malarskich. W takim zestawieniu wspólna forma porządkuje całość, natomiast różnice pomiędzy frontami pozwalają traktować oba meble jako dwa warianty tej samej koncepcji, a nie jako powtórzenie jednego projektu.
Wnętrze komody wykończono mahoniem i wyposażono w półkę, natomiast nogi mają 17 cm wysokości, a prześwit pod korpusem wynosi 12 cm. Zachowanie oryginalnych materiałów i konstrukcji pozostaje tutaj równie istotne jak późniejsza praca malarska, ponieważ charakter obiektu wynika właśnie ze współistnienia historycznego mebla i współczesnej ingerencji.
Prace tego rodzaju powstają w ściśle ograniczonej liczbie, a ponieważ każda realizacja rozpoczyna się od konkretnego mebla vintage, jej punktem wyjścia są zawsze jego rzeczywiste proporcje, materiał i konstrukcja.
PERSONALIZACJA
Możliwe jest również stworzenie indywidualnej realizacji, w której personalizacja może obejmować wybór mebla, rodzaju drewna, kolorystyki oraz kierunku kompozycji. Projekt przygotowywany jest dla konkretnego obiektu i uwzględnia jego wiek, konstrukcję, proporcje oraz materiał, zamiast sprowadzać personalizację do przeniesienia istniejącego wzoru na inny mebel.
Jeżeli rozważasz własną realizację, skorzystaj z funkcji „Zadaj pytanie” znajdującej się pod opisem, abyśmy mogli wspólnie ustalić oczekiwany charakter obiektu oraz zakres personalizacji.
O ARTYSTCE
Jej praktyka rozpoczyna się od przedmiotu już istniejącego, przede wszystkim od mebli vintage, w których dostrzega wartościową konstrukcję, proporcje lub materiał. Nie traktuje ich jednak ani jako nietykalnych zabytków, ani jako surowca, którego przeszłość należy zatrzeć, ponieważ renowacja ma przede wszystkim zachować to, co w danym obiekcie wartościowe, zanim pojawi się kolejna, tym razem malarska warstwa pracy.
Takie podejście pozostaje związane z jej wcześniejszym doświadczeniem, obejmującym pracę przy konserwacji fresków i polichromii, a także malarstwo ścienne, murale i projektowanie wzorów. Praca na powierzchni istniejącego obiektu wymaga innego sposobu myślenia niż rozpoczynanie od pustego płótna, ponieważ zastany materiał, jego ograniczenia, skala oraz wcześniejsza historia nie są czymś, co można pominąć, lecz stają się częścią procesu projektowego.
W pracy z meblami interesuje ją właśnie ta zależność, dlatego kompozycja nie powstaje niezależnie od przedmiotu, na którym ma się znaleźć. Podział drzwi, proporcje korpusu, kolor i rysunek drewna uczestniczą w projekcie na równi z malaturą, która nie funkcjonuje jako reprodukowany motyw dekoracyjny, lecz jako praca przygotowana dla konkretnego mebla.
Istotne pozostaje również rzemiosło, ponieważ renowacja i prace stolarskie wykonywane są we współpracy z wyspecjalizowanymi pracowniami, podczas gdy koncepcja i malatura pozostają autorskie. Rezultatem nie jest więc ani replika historycznego mebla, ani nowy przedmiot, który jedynie naśladuje wiek i estetykę oryginału, lecz kolejny etap w historii rzeczy, która istniała i była użytkowana na długo przed współczesną ingerencją artystyczną.
DOSTAWA
Zapewniamy ubezpieczoną wysyłkę międzynarodową. W przypadku dostaw poza UE oraz do lokalizacji wymagających specjalnych warunków transportu prosimy o kontakt: hello@maybel.pl. Przygotujemy wycenę oraz odpowiedni sposób dostawy.
V15
